رفتن به بالا
  • یکشنبه - 28 خرداد 1396 - 02:08
  • کد خبر : ۱۰۵۲۴
  • مشاهده :13 views
یادداشت؛

چرا قطب های علمی در کشور ما جدی گرفته نمی شود

قطب‌بندی علمی و رسالت ویژه و خاص دانشگاه‌های مختلف کشور با توجه به پتانسیل و توانمندی‌های منطقه‌ای و علمی آن دانشگاه می‌تواند در یک فرآیند هم‌افزا، کشور را با سرعت بیشتر از قبل به حرکت درآورد.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری؛ میکائیل جمال پور استادیار دانشگاه پیام نور  در یادداشتی نوشت:

همان‌گونه که می‌دانیم علم دارای ماهیت واحدی است که  گوناگون کردن آن به‌نحوی‌که اجزاء علوم، نسبت به هم بیگانه و ناآشنا باشند، امری واقعی و اقدامی درست تلقی نمی‌شود. اینکه علی (ع) فرمود:” العلم نقطه کثرها الجاهلون “. نیز ناظر به همین نکته است.

هویت واحد علم، زمانی توسعه و پیشرفت دارد که همه اجزا آن همانند یک پازل منطقی مکمل هم باشند و الا با توجه به یک جزء و غفلت از اجزا دیگر و یا پیشرفت یک بخش و توقف اجزا دیگر، برای رشد علم در کشور و رسیدن نظام اسلامی به هدف سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ که می‌بایست در تمامی عرصه‌ها و ساحت‌ها، ایران کشور شماره یک منطقه شود، باید روشی را پیدا نمود تا این هدف را تأمین نمود.

یکی از همین روش‌های تأمین‌کننده این هدف به نظر این نویسنده می‌تواند جدی گرفتن بحث قطب‌های علمی در کشور می‌باشد. قطب‌بندی علمی و رسالت ویژه و خاص دانشگاه‌های مختلف کشور با توجه به پتانسیل و توانمندی‌های منطقه‌ای و علمی آن دانشگاه می‌تواند در یک فرآیند هم‌افزا، کشور را با سرعت بیشتر از قبل به حرکت درآورد، و الا سرگرم شدن و یا سرگرم ساختن دانشگاه‌ها و مراکز علمی و تحقیقاتی به همه رشته‌ها و عرصه‌های دانشی، نتیجه‌ای جز اتلاف وقت و ضایع شدن توان و قدرت نیروی متخصص انسانی نخواهد داشت.

در حقیقت قطب علمی نهادی متشکل از گروهی از اعضای هیأت علمی در یک مؤسسه با توان علمی بالاست که با برتری نسبی در یک زمینه علمی ـ تخصصی در علوم بنیادی یا کاربردی شناخته می شود و از طریق تمرکز بخشیدن به فعالیتهای خود در آن زمینه، برای دستیابی به کیفیت برتر علمی در سطح ملی، منطقه ای یا بین المللی و پاسخگویی به نیازهای اساسی کشور تلاش می کند.

 تشکیل این قطب ها در کشور دستاوردهای مختلفی برای منطقه و کشور خواهد داشت که تعدادی از آنها عبارتند از:

  • ایجاد فضای رقابتی سالم برای کسب عنوان قطب علمی
  • بازسازی و نوسازی آزمایشگاههای تحقیقاتی
  • توسعه همکاریهای علمی بین‌المللی برای تحقق اهداف قطب
  • ایجاد بسترهای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری برای «نوآوری»
  • تلاش برای ارتباط موثرتر با بخشهای اقتصادی برای حل معضلات و رفع نیازها
  • فراهم شدن الگوهایی برای اصلاح کارکردی دانشگاهها
  • زمینه‌سازی برای جذب و حفظ نیروهای نخبه و استعدادهای درخشان در دانشگاهها
  • ارائه دستاوردهای تخصصی در هریک از قطبهای علمی
  • ایجاد بستر همکاری موثر و مفید بین رشته ای و بین دانشگاهی

در این زمینه مسئولان اجرایی استان‌ها، دانشگاه‌ها و پارک‌های علم و فناوری و درنهایت شورای عالی انقلاب فرهنگی و یا هر نهاد مرتبط دیگر، می‌بایست زمینه‌های بهره‌مندی ملی و جهانی را از این اقدامات گسترده فراهم آورند.

این نویسنده بر این باور است که موضوع فوق یکی از حلقه‌های گمشده امروز عرصه علمی ما است که عدم توجه به آن موجب موازی کاری نهادهای علمی و اتلاف توان علمی کشور شده است.

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه